یه جایی تو قرآن آمده که " خدا برای بنده هاش کافیه "
من می گم انسان در اکثر لحظات زندگیش برای خودش کافیه ولی تنها موقعی که عاشق می شه به بینیازی مطلق می رسه و این برای انسان یعنی کمال محض
خیلی آدم ها حتی به حد برطرف کردن نیاز های ساده خودشون نمی رسن،
تو اگه داری به عشق فکر می کنی ، هم خوش شانسی و هم توانا ، چون خیلی از نیازهات رو براورده کردی و به حدی کمال یافتی که بتونی عشق رو درک کنی.
خوشا بحال کسی که در عشق نیست می شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر